صلح برای همگان

گویا من نمی توانم دانشگاه را کنترل کنم!

این مصاحبه قبل از برکناری رسمی دکتر عباس ولی از ریاست دانشگاه انجام شده و موضوع آن دلایل برکناری پروفسور عباس ولی از سمت ریاست دانشگاه کوردستان-اربی ل می باشد.

نارین: گویا قرار بر این است که ریاست دانشگاه کوردستان-اربی ل به کس دیگری واگذار شود و شما برکنار شوید. می خواهم از زبان خودتان در این مورد بشنوم و موضوع را روشن نمایید.

د. عباس ولی: آنطور که من اطلاع دارم، دو هفته ای بعد از تعطیلات پایان سال بود، زمآنی که از بریتانیا برگشتم. شایعاتی بود مبنی بر اینکه گویا قرار است ریاست دانشگاه کوردستان تغییر کند. البته می دآنید که شایعات همیشه هست و در کوردستان هم همیشه شایعات وجود دارد. برای همین هم من هم زیاد توجهی نکردم تا اینکه این شایعات بیشتر و بیشتر و بیشتر شدند. و اگر باز هم بی تفاوت می بودم همکاران من از این بابت ناراحت می شدند. من هم بر اساس همان اصلی که ریاست دانشگاه را نخست وزیر انتخاب می کند و او هم برکنار می کند، با خود گفتم : من را به اینجا دعوت کرده آند به عنوان ریاست این دانشگاه و این دعوت بوسیله خود نخست وزیر بوده، پس برای اینکه برایم روشن شود به او مراجعه کردم. با هم به گفتگو نشستیم و گویا او هم از بسیاری از چیزهایی که من دراین باره گفتم اطلاعی نداشت.

نارین: مثلاً چه چیزهایی؟

د. عباس ولی: من هم واقعاً نمی دانم که او آیا از اصل ماجرا اطلاع داشت یا نه؟ مثلاً! اینکه گویا رئیس جدیدی را از بریتانیا برگزیده آند و به اینجا آورده آند و غیره. برای همین هم نخست وزیر به من گفت که به دانشگاه برگردم و به فعلاً به کارم ادامه دهم و منتظر تماس او باشم. من هم فعلابه سرکارم برگشته ام و من احساس می کنم که او هم می خواهد در این مورد به تحقیق بپردازد.

نارین: شایعات مربوطه در سطح دانشگاه پخش شده یا در بیرون از دانشگاه؟

د. عباس ولی: این شایعات را به شیوه ای سیتماتیک از بیرون به داخل دانشگاه می آوردند و پراکنده می کردند.

نارین: چه شایعاتی؟

د. عباس ولی: اینکه گویا رئیس جدیدی از بریتآنیا آمده و منتظر است تا من در فلان تاریخ برکنار شوم، قرار است کلاً تغییر جهت دهد و از این حرفها.

نارین: یعنی منظور تغییر وضعیت دانشگاه بوده یا تغییر سیستم آموزشی اینجا؟

د. عباس ولی: گویا مسئله تغییر وضعیت این بوده که کسانی قصد داشتند موجبات برکناری من را فراهم آورند و دانشگاه را دچار بحران و آشوب نمایند. و احتمالاً در بیرون از دانشگاه قرار گذاشته آند و با این روش شایعات را وارد دانشگاه می کرده آند. اینکه گویا من نمی توآنم اینجا را کنترل کنم و بهتر است کس دیگری را از بیرون برای مدیریت اینجا برگزینند. هر چه بود یک توطئه بود برای برکناری من و این را دیگر باید از آنهایی پرسید که پشت این توطئه نقش دارند. ولی این کارها که به این سادگی نیست. ریاست دانشگاه را نخست وزیر انتخاب می کند و خود او هم برکنار می کند و آنها هم می باید قناعت و تائید نخست وزیر را داشته باشند. موقعی هم که من به نخست وزیر مراجعه کردم او هم از این موضوع ابراز ناراحتی کرد و از من خواست که فعلاً به کارم ادامه دهم.

نارین: یعنی به طور موقت به کارتان ادامه می دهید؟

د. عباس ولی: فکر می کنم به طور دائم باشد. ولی در این مورد آنها هم باید تحقیقات خودشان را انجام دهند.

نارین: در تریبون آزادی که دانشجویان به خاطر شما برگزار کردند، بیشتر بحث بر سر اتهامی بود که به شما نسبت داده آند و اینکه این شایعات را تعداد محدودی از دانشجویان و استادهایی که مخالف شما هستند پخش کرده اند، در این مورد نظر خود شما چیست؟

د. عباس ولی: در بین دانشجویان نیست. یعنی می توآن بگویم 98 یا 97 درصد دانشجویان در این میان نقشی ندارند. اما در بین استادها هم من فکر می کنم 2 یا 3 نفر از آنها نقش داشته اند که با روش مدیریتی من در این دانشگاه مخالفت می کنند. یکی از آنها هم کسی بود که به دلیل اینکه در پست خود موفق نبود و کارش را بدرستی انجام نمی داد و به بقیه فشار وارد می کرد. او ریاست یکی از دانشکده ها را برعهده داشت و من او را از ریاست آن دانشکده برکنار کردم. برای همین هم از این موضوع خیلی ناراحت شد و معلوم است که او یکی از آنها بوده است. در مورد دو نفر دیگر آنهایی بودند که فکر می کردند که من یک ساختمانی اداری را به دست گرفته ام و آنها کنار گذاشته شده اند. من برایشان توضیح دادم که آنها کنار گذاشته نشده اند، ولی آنها هم هیچوقت هیچ گونه ظرفیتی از خود نشان ندادند که بتوانند در سمت من قرار گیرند یا بتوانند ریاست بخش آکادمیکی- اداری را بر عهده بگیرند و بیشتر خود را در حاشیه نگه می داشتند. و این شایعات هم زمانی پخش شد که آنها می دانستند در بیرون از دانشگاه حامیانی دارند؛ برای همین هم مشکل اساسی واققاً در بیرون از دانشگاه بود. آنهایی هم که در خارج ازاین دانشگاه بودند، کسانی بودند که به راستی حسادت عجیبی نسبت به وضعیت این دانشگا دارند. نسبت به اینکه این دانشگاه در عرض 15-16 ماه کار بزرگی را انجام میدهد با توجه به اینکه در کوردستان این همه مشکل وجود دارد. برای همین هم احتمالاً در این فکر بوده آند که اگر بتوانند من را برکنار کنندو می توانند کنترل دانشگاه را به دست گیرند و به اهداف خودشان برسند. این را هم بگویم که این مخالفت ها نسبت به دانشگاه نبود بلکه نسبت به وجود من در این دانشگاه بود برای اینکه گویا تا من اینجا باشم آنها فکر می کردند به مقاصد خودشان نمی رسند. ما سعی کرده ایم که این دانشگاه را به شکلی بسیار مدرن و دموکراتیک اداره کنیم و آشکار است که این خود مخالفانی را هم به دنبال دارد.

نارین: این استادهای مخالف شما آیا کورد بودند یا نه خارجی بودند؟

د. عباس ولی: به باور من، یعنی آنطور که من می دانم دو نفر از آنها کورد بودند و یکی هم خارجی بود.

نارین: یکی از شایعاتی که بر علیه شما پخش شده است، مسئله اختلاص مالی است، خود شما در این مورد نظرتان چیست؟

د. عباس ولی: این دانشگاه به صورت قانونی در ماه 4 یا 5/2006 دقیقاً یادم نیست، دست به کار کرده است و از همان موقع یک حساب بانکی در بانک مرکزی اقلیم برایش باز شده است و یکی از قوانین برداشت پول این است که هر چکی که مبلغ آن از سه هزار دلار بیشتر باشد باید به امضای دو نفر بیشتر برسد. و از آن روزی هم که این حساب باز شده ما دارای هیچ مشکلی در این زمینه نبوده ایم. یعنی هر پولی که به حساب دانشگا آمده معلوم است و هر پولی هم که برداشت شده مشخص است. ولی قبل از اینکه دانشگاه هم رسماً دست به کار شود، مدتی پولهای متعلق به دانشگاه در دست یک شخص خاصی بود که او هم همکار ما نبود بلکه حکومت خود آن شخص را برای این کار تعین کرده بود و پول دانشگاه در اختیار وی بوده و هم او برای دانشگاه خرج کرده است. وقتی هم که حسابدار و ناظر برای دانشگاه تعین شد، از همان تاریخ هم حسابات دانشگاه روشن است. ولی پولهایی که قبل تر توسط آن شخص خرج شده ما اطلاع نداریم. چرا که نه حساب در اختیار ما بود و نه امضایی.

نارین: آن شخص از مسئولین دانشگاه بود؟

د. عباس ولی: بله، عضو مدیریت دانشگاه بود.

نارین: مبلغ پول خرج شده مشخص است؟

د. عباس ولی: بله مشخص است. ولی آن پولها را هم ناظرین باید پیگیری کنند. از آن زمان هم که من آمده ام تکلیف همه پولها مشخص است و من با تأکید می گویم که از زمانی که این دانشگاه رسماً دست به کار شده، تاکنون دچار هیچ نوع فسادی نشده است.

نارین: با توجه به همین شایعات گویا رئیس حکومت مبلغ زیادی پول را برای کمک به دانشگاه تقدیم کرده است. آیا این همان پول بوده است؟

د. عباس ولی: نه. این کمک نبوده این بودجه ای بوده که انجمن وزیران تعین کرده است. کمک نبوده.

نارین: آیا این پول یا بودجه مشکلی درست کرده است؟

د. عباس ولی: نه، مشکلی درست نکرده. ما به ناظرین گفته ایم که از روزی که ما آمده ایم تکلیف همه خرجیها مشخص است و قبل از آن باید سراغ همان کسی بروند که حکومت تعین کرده بود.

نارین: خب، آیا پولها واقعاً برای دانشگاه خرج شده و یا نه درست خرج نشده؟

د. عباس ولی: بله خرج شده ولی درست خرج نشده. این شخص مسئول ساخت بنای دانشگاه و مصالح بود. و وقتی ما آمدیم طبق قوانین مربوط به دانشگاه، برای حسابات دانشگاه به بانک مراجعه کردیم. بودجه دانشگاه هم ابتدا به وزارت دارایی رفته و بعد وارد همین حساب می شود.

نارین: دانشجویان این دانشگاه طرفداری خود را از شما ابراز داشته اند و خواهان ماندن شما در دانشگاه هستند. آنها به این معترضند که گویا فقط تعداد محدودی از استادان مخالف شما، با برکناری شما موافقند. با توجه به اینکه تجربه ثابت کرده است که دانشجویان از هر کسی به استادانشان نزدیکترند پس می توانم بگویم که در این مورد باید بیشتر به نظرات آنها در مورد برکناری با ماندن یا نماندن شما توجه کرد. نظر خود شما در این مورد چیست؟

د. عباس ولی: به نظر من این دانشگاه چون دارای فرهنگ خاص آکادمیکی می باشد. برای همین هم روابط در چارچوب همین فرهنگ آکادمیک پیش می رود. من رابطه نزذیکی با اکثر دانشجویان دارم. جنبه اداری و رسمی آن کمتر است. ما به مشکلات دانشجویان اهمیت می دهیم. باور ما بر این است که نباید بر دانشجو حکومت کرد. باور ما بر این است که هر دانشجو شخصیت متعلق به خود را دارد و ما هم دوست داریم آنها شخصیت آکادمیک خود را داشته باشند تا بتوانند بر اساس همان آزادیهایی هم دارند مسئولیت پذیر باشند. ما که نمی توانیم به کسی حقوقی بدهیم و از او مسئولیت نخواهیم و برعکس. دانشجو حق دارد بگوید که من مسئولیت می پذیرم و در مقابل هم حق و حقوقی دارم. برای همین هم ما نه دوست داریم دانشجو در اینجا چیزی را گدایی کند و نه دوست داریم در اینجا بدون کاراکتر باشند. برای همین هم دانشجویان نه تنها حق اظهار نظر دارند بلکه فرصتی را ایجاد کرده ایم که از حقوق دموکراتیک خود استفاده کنند. دانشجویان اینجا خیلی فعالند و خوب همه چیز را تشخیص می دهند و من هم امیدوارم که آنها افراد توآانایی برای آینده کوردستان باشند.

نارین: استادهایی که برای تدریس به اینجا می ایند، آیا از طرف حکومت معرفی می شوند یا نه شما درخواست می کنید؟

د. عباس ولی: اگر قوانین دانشگاهی اینجا را مطالعه کنید، می بینید که ما از نظر آموزشی مستقل هستیم. حکومت پشتوانه مالی دانشگاه است ولی در امورات ما دخالت نمی کند. برای اینکه به کار ما اعتماد دارد. من آشکارا می گویم که از زمان تأسیس دانشگاه تا این مدت 15/ 16 ماه حکومت تاکنون هیچ نوع دخالتی در امورات ما نکرده است. همچنین از ما به دلیل مسئولیت پذیرمان حمایت کرده اند. در اینجا نحوه تدریس و امتحانات و غیره، همه در اختیار خود ماست و تاکنون هر مطالباتی را هم که داشته ایم آنها برای ما انجام داده اند.

نارین: در مورد شرایط پذیرشی چطور، آیا شما معیار پذیرشی مستقلی دارید؟

د. عباس ولی: قوانین دانشگاهی ما به ما می گوید که ما از نظر اداری و آکادمیکی آزاد هستیم ولی ما باید به گونه ای رفتار کنیم که با اصول حکومت جور در بیاید. یعنی اینکه ما هم باید به قوانین حکومتی اینجا احترام بگذاریم. مثلاً در مورد پذیرش دانشجو یکی اینکه نباید معدل از 75 کمتر باشد و از این دست. ما حتی با دیگر دانشگاهها تسامح داریم و خودر ا مجزا نمی کنیم هر چند ما اختلاف نظرهایی هم داریم و به راحتی از همدیگر هم انتقاد می کنیم. من خودم به عنوان رئیس دانشگاه کوردستان – اربیل عضو انجمن وزارت آموزش عالی شده ام و از آن موقع بیشتر با رئیس حکومت در مورد این مسائل به گفتگو می نشینیم. فکر نکنید که ما معیارهای پذیرشی جداگانه ای داریم. در اوایل که این دانشگاه دست به کار شده بود همه با شک به ما نگاه می کردند برای اینکه باور نمی کردند ما بتوانیم در این کار موفق باشیم. وزارت آموزش عالی مدرک لیسانس ما را به رسمیت می شناسد. در مورد مدراک فوق لیسانس و دکترا هم ما امیدواریم در آینده بسیار نزدکیک به رسمیت شناخته شوند.

نارین: یعنی مدارک این سطوح را هنوز به رسمیت نمی شناسند؟

د. عباس ولی: نه، مشکل اینجا نیست فقط تفاوتی که وجود دارد این است که در دانشگاه ما برای پذیرش مثلاً مقطع دکترا مهم نیست که رشته فوق لیسانس دانشجو چه رشته ای بوده است. ولی در صلاح الدین اینطور نیست. آنها می گویند این امر در عراق به کلی و در کوردستان به طور خاص تاکنون انجام نشده. ولی ما آنها را توجیه کردیم. برای این هم که ما از یک سری اصول بریتانیایی پیروی می کنیم این تفاوتها وجود دارد. برای همین هم ما به آنها گفته ایم که بهتر است اجازه دهند ما کار خودمان را پیش ببریم و آنها هم به این قناعت کرده آند که اصول ما درست است و این مشکلات در حال حل شدن است.

نارین: آیا وزارت اینجا خواستار این است که باید مدارک شما از صافی آنها بگذرد؟

د. عباس ولی: در ابتدا چنین چیزهایی در میان بود و لی اکنون نه، اینطور نیست. امروز آنها به این باور رسیده اند که ما از نظر آموززشی موفق بوده ایم.

نارین: با توجه به اینکه در این دانشگاه رشته های علوم انسانی در صدر دیگر رشته ها هستند و همچنین وجود استادهای غربی، چرا در این مدت تحقیقی علمی در مورد مسائل مربوط به اینجا(فرهنگی، سیاسی و غیره) انجام نشده است؟

د. عباس ولی:ما دانشگاهی هستیم که فقط 15 / 16 ماه است مشغول کاریم. ما آنقدر فرصت نداشته ایم که کارهای تحقیقی انجام دهیم. اما ما امروز با دانشگاه بریستون در انگلستان در ارتباط هستیم و آنها به ما پیشنهاد همکاری داده اند و ما هم قبول کردیم و از ماه پنج این پروژه ها دست به کار خواهد شد. پروژه در زمینه "قتل ناموسی" است.

بخشی از استادهای ما درزمینه تحقیق علمی علاقه زیادی نشان داده اند. و برای اولین بار است که در اینجا دانشگاهی به اسم کوردستان در سطح بالایی مشغول فعالیت است و مقالات متعددی از استادهای این دانشگاه در مجلات معروف جهانی به چاپ رسیده است و این برای اولین بار است که اسم کوردستان در این مجلات به چاپ می رسد. من خودم هم در زمینه های سیاست و تاریخ ایران و ترکیه و مسئله کورد و کوردستان کتاب و مقاله چاپ کرده ام و به زبانهای مختلف ترجمه شده است.

نارین: در کدام مجلات؟

د. عباس ولی: برای گرفتن اسم این مجلات باید به استادهای بخش ژورنال مراجعه نمایید.

سئوال اخر

مدرک فارغ التحصیلی فارغ التحصیلآن این دانشگاه در خارج از کوردستان، مثلاً در انگلستان اعتبار دارد؟

د. عباس ولی: بله ما قرار است با یکی دوتا از دانشگاههای آنجا عقد ببندیم قرار است که به مدت پنج سال ما مدک آنها را به دانشجویا ارائه دهیم و بعد از پنج سال این مدرک مشترک خواهد شد؛ بین ما و آنها.

با تشکر از فرصتی که در اختار من قرار دادید.

بازگشت به صفحه اصلی